Therapeutic Protocol (Children)

From COVID-19 CY National eHealth Platform of the Ministry of Health for Inpatient and Home-monitoring and Treatment
Jump to: navigation, search

Κατευθυντήριες Οδηγίες για Θεραπευτική Αντιμετώπιση Ασθενών (Παιδιά ≤ 15 Ετών) [pdf]

Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 31/3/2020

Κλινικά Σημεία και Συμπτώματα

Η λοίμωξη από COVID-19 περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων. Τα παιδιά μπορεί να είναι ασυμπτωματικά. Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι ο πυρετός και ο βήχας. Η διάρροια είναι λιγότερο συχνή σε σχέση με το SARS, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί. Η μυοκαρδίτιδα είναι επίσης μια γνωστή επιπλοκή της COVID-19 που μπορεί να προκαλέσει αξιοσημείωτη νοσηρότητα. Η σοβαρή μορφή νόσου είναι πολύ σπάνια στα παιδιά με βάση τα δεδομένα από την Κίνα και τις πρώτες αναφορές στις ΗΠΑ, αν και υπήρξε μία αναφορά ενός πολύ μικρού βρέφους (ηλικίας 55 ημερών) με σημαντική βλάβη οργάνων [1].

[1] Πηγή: Cui et al., J Infect Dis Mar 2020,Lu, et al. NEJM Mar 2020; Sun, et al. World J Pediatr Mar 2020; MMWR Mar 2020; Οι Dong, et al. Pediatr March 2020).

Covid-19 Διαστρωμάτωση Κινδύνου (Παιδιά ≤ 15 Ετών)

Πρέπει να γίνεται κυρίως με βάση τα κλινικά και όχι τα ακτινολογικά ευρήματα, διότι φαίνεται ότι και τα παιδιά με ήπια νόσο έχουν ακτινογραφικές αλλοιώσεις κατά τη COVID-19.

Ήπια Νόσος

Ήπια Νόσος:

  • Βήχας
  • Ρινόρροια
  • Πονόλαιμος ή άλλες κλινικές εκδηλώσεις του COVID-19 όπως:
    • Διάρροια
    • Χωρίς δύσπνοια ή ανάγκες σε οξυγόνο
    • Κορεσμός αρτ. αίματος σε Οξυγόνο St O2 > 92%

Προτεινόμενη Θεραπεία

  • Χαμηλού κινδύνου
- Δεν χρειάζεται θεραπεία.
  • Υψηλού κινδύνου
- Συζήτηση για χορήγηση Hydroxycholorquine +/-
- Azithromycin ή +/- Lopinavir / Ritonavir

Μέτρια Νόσος

Μέτρια Νόσος:

  • Δύσπνοια ή υποξία που απαιτεί χορήγηση οξυγόνου (St O2 ≤ 92%)

Προτεινόμενη Θεραπεία

  • Χαμηλού κινδύνου
-Εξατομίκευση και συζήτηση για χορήγηση Hydroxycholorquine& +/-
-Azithromycin ή +/-Lopinavir / Ritonavir
& Πρίν τη χορήγηση Hydroxycholorquine να ελέγχεται για ένδεια G6PD
  • Υψηλού κινδύνου
-Hydroxycholorquine +/- Azithromycin ή +/-Lopinavir / Ritonavir
->=18 ετών: προτιμητέα η ένταξη του ασθενή στην κλινική μελέτη του Remdesivir εφόσον πληροί τα κριτήρια.

Σοβαρή Νόσος

Προτεινόμενη Θεραπεία

Προτείνεται το Remdesivir (< 18 ετών αίτηση για compassionate use, >= 18 ετών: προτιμητέα η ένταξη του ασθενή στην κλινική μελέτη του Remdesivir εφόσον πληροί τα κριτήρια).

Κατά τη διάρκεια αναμονής του φαρμάκου Remdesivir, έναρξη θεραπείας με Hydroxycholorquine +/- Azithromycin ή +/- Lopinavir / Ritonavir

Εναλλακτική θεραπεία Εκτενής συζήτηση για την προσθήκη Tocilizumab εάν υπάρχει απόδειξη για cytokine storm (CRS)**

** Κατά την νοσηλεία του ασθενούς θα πρέπει να παρακολουθούνται η φεριτίνη, τα αιμοπετάλια, η IL-6 (αν είναι δυνατόν), η ALT ή AST, CRP, Ασθενείς με cytokine release storm (CRS) έχουν συχνά κυτταροπενίες ή αυξημένη φεριτίνη, ALT ή AST.

Ορισμός Υψηλού Κινδύνου

Τα σημερινά δεδομένα συνεχίζουν να δείχνουν ότι η σοβαρή νόσος είναι σπάνια στα παιδιά και δεν είναι ακόμη σαφές ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με σοβαρή νόσο στην παιδική ηλικία. Θα πρέπει να γίνεται ανάλυση των κινδύνων και του οφέλους από τη χορήγηση φαρμάκων σε παιδιά. Να λαμβάνονται υπόψιν όλες οι κατηγορίες ανοσοκαταστολής ακόμα και αν δεν ανήκουν στις πιο κάτω κατηγορίες εξαιρετικά ψηλού κινδύνου:

Εξαιρετικά ανοσοκατεσταλμένα:

  • Αλλογενής HSCT < 100 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση ή ALC < 100 / mm3 ή με σοβαρή GVHD.
  • ALL / AML κατά τη διάρκεια χημειοθεραπείας εφόδου ή υποτροπιάζουσας / ανθεκτικής ALL / AML με ALC < 100 / mm3.
  • Πρόσφατη θεραπεία για Τ-λεμφοκύτταρα: χορήγηση ATG κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 90 ημερών ή με alemtuzumab τους προηγούμενους 6 μήνες.
  • HIV λοίμωξη με αριθμό CD4 < 200 / mm3.
  • SCID
  • Μετά τη μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων υπό ανοσοκατασταλτική θεραπεία.

Συμπληρωματικές Συστάσεις Θεραπείας στα Παιδιά

  • Η πιθανότητα συν-λοίμωξης COVID-19 με άλλους ιούς στα παιδιά είναι έως και 40% (Xia W, Pediatr Pulm Mar 2020). Για παιδιά με μέτρια νόσο στην οποία απομονώνεται και άλλος ιός και είναι πιο πιθανό ο ιός αυτός να εξηγήσει τα συμπτώματα της νόσου (π.χ. RSV, γρίπη, human metapneumovirus), τότε ίσως να είναι λογικό να μην χορηγηθεί ειδική αντιική θεραπεία κατά του COVID-19.
  • Η σοβαρότητα της νόσου και οι παράγοντες κινδύνου για σοβαρή νόσηση θα πρέπει να επανεξετάζεται καθ 'όλη τη διάρκεια της κλινικής πορείας καθώς τα συμπτώματα μπορεί να αλλάζουν. Η εμπειρία στους ενήλικες δείχνει ότι μερικοί ασθενείς έχουν μια ήπια πορεία αρχικά και έπειτα ανάπτυξη σοβαρής νόσου 7-10 ημέρες μετά την αρχική διάγνωση.
  • Εκτός από τις παραπάνω θεραπείες, εάν είναι εφικτό να μειωθεί κατά τη διάρκεια της λοίμωξης η περαιτέρω ανοσοκατασταλτική αγωγή που χορηγείται για άλλη αιτία πχ για κάποιο χρόνιο νόσημα.

Συμπληρωματικές Θεραπείες:

  • Στεροειδή
Υπάρχουν δεδομένα από το SARS και το MERS ότι τα κορτικοστεροειδή μπορούν να παρατείνουν ή να επιδεινώσουν τη νόσο και θα πρέπει να αποφεύγονται όταν είναι δυνατόν, εκτός εάν απαιτείται για άλλες ενδείξεις, όπως επινεφριδιακή ανεπάρκεια, σήψη ή ARDS (WHO/2019-nCoV/clinical/2020.4).
  • IVIG
Επειδή πρόκειται για νέο ιό, η ενδοφλέβια γ σφαιρίνη (IVIG) δεν είναι δυνατόν να περιέχει ειδικά COVID-19 αντισώματα. Η IVIG θα συνεχίσει να χορηγείται σε ασθενείς με υπογαμμασφαιριναιμία σύμφωνα με τη συνήθη κλινική πρακτική.
  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)
Λόγω του δυνητικού κινδύνου αύξησης των υποδοχέων ACE2 με τη χρήση ιβουπροφαίνης, η παρακεταμόλη προτιμάται σε ασθενείς με COVID-19 (Fang, et al., Lancet Mar 2020).